با معروف ترین تعزیه های ایران آشنا شوید


تابناک فارس به نقل از باشگاه خبرنگاران: تعزیه شهرستان شوش در استان خوزستان یکی از بزرگترین تعزیه های کشور است. این آیین در سال ۱۳۸۶ به عنوان میراث فرهنگی معنوی به ثبت رسید. تعزیه خوانی در این شهر از سال ۱۲۸۵ آغاز شده است و سوزینه تعزیه بیش از ۱۰۰ سال قدمت دارد.

همه ساله تعداد زیادی از مردم شهرستان های مختلف استان در روز عاشورا برای دیدن این تلاوت به شوش می آیند.

حدود ۵۰ نفر در نقش های اصلی تازیه حضور دارند. ۲۰۰ نفر به عنوان سوارکار حضور دارند و گاه تعداد سربازان به ۳۰۰ یا ۴۰۰ نفر می رسد.

به گزارش تعزیه رسمی شوش، این مراسم به صورت خودجوش برگزار می شود. شغل رسمی بازیگران تعزیه چیز دیگری است و برای شرکت در این مراسم دستمزدی دریافت نمی کنند. آب، چای و غیره نیز پیشنهادهای محبوب هستند. هزینه خرید لباس، شمشیر، کلاه ایمنی، زره و اسب بر عهده خود بازیگران است.

تعزیه شوش در میدان امام حسین (ع) این شهر که زمینی متعلق به اداره میراث فرهنگی است اجرا می شود. میدان امام حسین (ع) شوش بیش از ۶۰ سال است که محل اجرای این تعزیه است.

در روز تعزیه میدان امام حسین (ع) شوش صحرای کربلا می شود و لباس سبز و سرخ رو به روی هم می شود. اسب ها، نیزه ها و خیمه ها بازسازی خوبی از صحنه ظهر عاشورا می کنند. رهبران ارکستر می گویند اگر در کنار میدان بزرگ و پر سر و صدا تازی بایستید، به سختی گریه کسی را خواهید دید و تمام توجه مخاطبان معطوف به شعر ترانه ها است. گاهی بیش از ۱۰ ساعت زیر آفتاب داغ خوزستان می ایستند و شهادت ۷۲ نفر را تماشا می کنند.

تعزیه صحرارود

تعزیه روستای صحرارود فسا در استان فارس یکی از بزرگترین تعزیه های کشور است. این آیین در سال ۱۳۷۰ ثبت ملی و مذهبی شد.

تعزیه صحرارود هر ساله با حضور بیش از ۲۰۰ خواننده در تپه های حضرت صاحب زمان (عج) این روستا برگزار می شود. این رویداد دارای ۱۲۰۰ مدیر اجرایی است و سالانه ده ها هزار نفر برای دیدن آن جمع می شوند.

پیشینه تعزیه روستای صحرارود به ۲۵۰ سال پیش برمی گردد. این تعزیه به دلیل مشکلاتی مدتی متوقف شد، اما نسل جدیدی از سال ۱۳۸۷ با سبک و سیاق جدیدی شروع به کار کردند و از آن زمان تاکنون برنامه تعزیه در روستای صحرارود در زمینی به مساحت ۲ هکتار اجرا می شود.

صحرایان در این تعزیه وقایع ورود مسلمانان به کوفه تا ورود حضرت زینب علیها السلام و دیگر اسرای عاشورا را به این شهر نقل می کنند. هر سال عنوانی برای این تعزیه انتخاب می شود که مربوط به مسائل اجتماعی و مسائل مورد نیاز جامعه است، یکی از عاشورا انتخاب می شود و کار بر همین اساس انجام می شود. اساتید دانشگاه شیراز نیز چندین بخش از این کار را بر عهده گرفتند. از تحقیق گرفته تا بازنویسی و ویرایش متون.

به گفته مسئولان تعزیه صحرارود بودجه این تعزیه دولتی است و با کمک مردم و خیرین ساماندهی می شود.

تعزیه ارمغانخانه

اگرچه شهر ارمگانخان در استان زنجان تنها ۱۴ سال پیش تبدیل به شهر شد، اما تعزیه آن بیش از ۴۰۰ سال قدمت دارد. ارمغنهان در سال ۱۳۸۶ با تصویب هیات وزیران به عنوان شهرستان شناخته شد و مراسم آن در سال ۱۳۸۸ به عنوان میراث معنوی کشور به ثبت رسید. شهرک حسینی اعظم این شهر از دیرباز محل برگزاری تعزیه ارمغانخانه بوده است.

سیروس رستمی، رئیس هیئت مدیره تاکی حسینی اعظم می گوید: به برکت حسینی (ع) شهرستان شدیم. به گفته رستمی، سالانه بیش از ۱۲۰ هزار نفر به تماشای این تعزیه می نشینند و معتقد است تعزیه تاکی حسینی اعظم ارمغانانه دیگر فقط مختص زنجانی ها نیست و متعلق به تمام ایران است.

در ارمغانه هر روز در ماه محرم با محوریت یکی از وقایع عاشورا تعزیه خوانی برگزار می شود و در این ایام در تکیه حسینی اعظم این شهر به اجرای تلاوت می پردازد. تعزیه ارمغانخانه به زبان ترکی برگزار می شود.

در این مراسم ۱۲ قاری و ۷ نفر از اعضای هیئت مدیره ارمگانخانه شرکت می کنند.

در ایام تعزیه این شهر همه اهالی از میهمانان حسینی پذیرایی می کنند.

تعزیه گودجان

روستای گودجان یکی از روستاهای بزرگ بخش مرکزی کنسار در استان اصفهان است. آیین مناجات خوانی در گوجان با قدمتی بیش از ۳۰۰ سال در فهرست آثار ملی کشور ثبت شده است.

در سالهای اخیر با مشارکت خیرین، در جوار معبد دو فرزند امام موسی بن جعفر (ع) در روستای گودجان، زیارتگاهی به نام حضرت ابوالفضل العباس (ع) به مساحتی بالغ بر ۱۰۰ متر ساخته شد. ۱۰۰ متر مربع ۱۸۰۰ متر مربع در سه طبقه جهت برگزاری آیین غوغا خوانی.

تالارهای نزدیک حسینیه حدود ۱۰۰۰۰ متر مربع مساحت دارند که از طریق سیستم مدار بسته اجرای مراسم را به صورت آنلاین پوشش می دهند.

سالانه بیش از ۶۰ هزار نفر پای دعای گوجانی می نشینند.

در مراسم تعزیه گججان بیش از ۵۰۰ نفر از مکتب عاشورا با عنوان خادم اباعبدالله الحسین (ع) در بخشهای مختلف شبانه روز به عزاداران خدمت می کنند و از اجرای مراسم حمایت می کنند.

در سال ۲۰۰۹، تعزیه سر و صدای زیادی در گوجان به راه انداخت. دست اندرکاران این تقریر، شیر بزرگی را به صحنه آورده اند. فیلم‌هایی که از آن سال باقی مانده است، تعزیه‌خوان را نشان می‌دهد که روی صحنه می‌رود و شیر نیز روی صحنه بسته شده است.