جامعه قرآنی کشور عزادار «نابغه فرهیخته و اخلاقی» است/ نظر مرحوم شهیدی پور درباره قاریان ایرانی و مصری


به گزارش شفاف، حجت الاسلام محمدرضا شهیدی پور از اساتید برجسته قرآنی کشور روز گذشته در سن ۶۴ سالگی دار فانی را وداع گفت.

وی از اساتید برجسته علم قرائت، تجوید، وقف و مقدمات و حفظ کل قرآن کریم بود.

وی در سال ۱۳۳۷ در کوم به دنیا آمد و در سال ۱۳۵۱ وارد حوزه علمیه آیت الله اعظمی گلپایگانی شد که دارای دارالقرآن فعال بود.

شهیدی پور درباره ورود خود به رشته روخوانی قرآن می گوید: «با علاقه ای که به روخوانی و حفظ قرآن داشتم و استعدادی که در خود دیدم، در کنار دروس حوزوی، حفظ قرآن را نیز آغاز کردم. در سال ۱۳۵۵ توانستم به ذهنم بیاموزم. کل قرآن در عین حال با حفظ قرآن به موضوعات مرتبط با تلاوت از جمله سبک های مختلف نیز پرداختم و به مرور با تلاوت قاریان برجسته مصری آشنا شدم».

سید محسن موسوی بلده، از اساتید قرائت و حفظ کشور و صاحب حلیه القرآن، درباره حافظ قرآن مرحوم شهیدی پور می گوید: ایشان حافظه بسیار قوی و منحصر به فردی داشتند که حتی به خاطر داشتند. از قاری قرائت، کل قرآن را حفظ کرده بود، اما به رخ می کشید. جامعه قرآنی نمی کشد».

موسوی بلده در این باره می افزاید: ایشان از نظر علم و هوش بدون اغراق از نوابغ جامعه و حوزه قرآنی بودند و این شناخت همه اساتید قرآن است که علم ایشان به قرآن فوق العاده بود.»

اساتید قرآن، مسابقات قرآن، قرآن، شورای عالی قرآن،

بوسه شهریار پرهیزگار بر پیشانی مرحوم استاد شهیدی پور

خود شهیدی پور درباره سابقه خود در تلاوت قرآن می گوید: «به مرور زمان با تلاوت قاریان برجسته مصری آشنا شدم، ابتدا به سبک عبدالباسط و سپس به سبک منشاوی روی آوردم، یادم می آید زمانی را نداشتیم. دستگاه های ضبط دارند، تلاوت بسیار معروف حشر و تکویر و فجر استاد عبدالله بسیط هر روز از مسجد اعظم قم پخش می شد و من سعی می کردم هنگام اذان به مسجد بیایم و این تلاوت را گوش کنم.

وی می افزاید: در آن زمان زمان زیادی را صرف گوش دادن به رادیو قرآن از مصر، کویت و سایر کشورهای عربی می کردم و با امکانات محدود و نه چندان حرفه ای که داشتم، تلاوت ها را ضبط می کردم. نوارهای تلاوت از مصر بود. او هم پیش من می آمد.»

اساتید قرآن، مسابقات قرآن، قرآن، شورای عالی قرآن،

نفر اول سمت راست تصویر مرحوم شهیدی پور در صف اول نماز جماعت به امامت رهبر معظم انقلاب

این استاد فقید قرائت قرآن درباره تلاوت عبدالباسط می گوید: «هیچ یک از قاریانی مانند عبدالباسط ویژگی اعتدال در تلاوت را ندارند. منظور از اعتدال این است که همه شئون تلاوت او در یک سطح باشد، مانند یک غذای خوب که همه شرایط لازم را داشته باشد».

مرحوم شهیدی پور اما تلاوت های مصری را به عنوان یک تلاوت کاملا ایده آل نپذیرفت و گفت: در مورد لحن، چه لحن رسایی باشد و چه رسمی، ممکن است ایده آل باشد، در مورد صوت هم همین طور است. در تلاوت آنها گنجانده شده است.

این استاد فقید قرآن آموزی معتقد است که تلاوت بعدی که از رادیو مصر پخش شد فاقد اصالت است و می گوید: بسیاری از برنامه های رادیو مصر برای من تکراری است. علاوه بر این، تلاوت هایی که پخش می کنند، اکثراً قاریان جوان تر و متأخر هستند که با اصل آن فاصله دارند».

او احمد ابوالقاسمی را «الگوی ایرانی» در تلاوت می دانست و معتقد بود که ابوالقاسمی «نماینده تلاوت مستقل و استادانه است». با این حال، او احساس کرد که “قاریان ما نباید با قاریان عصر طلایی مصر مقایسه شوند. اما امروز قاریان جوان ما بهتر از قاریان جوان مصری تلاوت می کنند.”

او معتقد بود تلاوت خوب، تلاوتى است که «عامّه بپسندند و نخبگان با آن مخالفت نکنند». و گفت: یکی از این دو را فدای دیگری نکنیم. آرمان ما تلاوت «محبوب و پسندیده» است».

اساتید قرآن، مسابقات قرآن، قرآن، شورای عالی قرآن،

مرحوم شهیدی پور در کنار آیت الله مکارم شیرازی در کنار اساتید علامی، ابایی، سرابی، مستفید و سیف.

این استاد فقید قرآن آموزی یکی از آفات مهمی که قاریان خوب را تهدید می کند، توجه بیش از حد به موسیقی تلاوت و دور شدن از حالت خضوع و خشوع و آداب معنوی تلاوت دانست و گفت: متأسفانه کم و بیش شاهد هستیم، وقتی از حضرت رسول (ص) پرسیدند که چه کسی در تلاوت قرآن بهترین صدا را دارد، فرمود: «اگر تلاوت او را می شنوید، نظر شما این است که او از خدا می ترسد». کسی که وقتی تلاوتش را می شنوید متوجه می شوید که از خدا می ترسد، عواقب ترس از قرائت و ترس از خدا باید از تلاوت آن معلوم شود، آیا واقعاً قاریان ما اینگونه هستند؟ از معارف قرآنی و اخلاق و آداب قرآنی استفاده می کنند».

سید محسن موسوی بلده درباره ویژگی های اخلاقی مرحوم شهیدی پور می گوید: ایشان بسیار خونسرد، مظهر اخلاق نیکو، تواضع و همیشه لبخند بر لب بود. در این سالها حتی یک لحظه عصبانیت او را به خاطر ندارم. او را عصبانی نکنید و چهره اش را تغییر ندهید.”

شهیدی پور از سال ۵۹ به عنوان داور در مسابقات قرآنی شرکت می کند، اما داوری را یک کار بدیع در حوزه فعالیت های قرآنی نمی دانست و معتقد بود «اصل کار آموزش و ارائه مباحث آموزشی است، اگر قضاوت کنیم. ما از خوانندگان می خواهیم نکات و موضوعات آموزشی را توجیه و منتقل کنند. مسابقات هم وقتی خوب است که نتیجه آموزشی داشته باشد».

حجت الاسلام سید ابوالفضل حکیمی، حافظ کل قرآن و از شاگردان مرحوم شهیدی پور درباره روحیه تربیتی خود می گوید: ایشان عمر خود را وقف تحصیل و خدمت به قرآن و عترت کردند. اهل قرآن بود و پناهگاه حافظان و قاریان و عالمان و اساتید قرآن بود و درب خانه اش به روی آنان باز بود و در خانه اش دایره های قرآن همیشه باز بود. یک

خود مرحوم شهیدی پور در این باره می گوید: من مانند قاریانی که مقام قاری را دارند، اکثر سمت های استادی را اشغال کرده و دارم و در حوزه تبلیغ نیز در توسعه فعالیت دارم. نشر و ترویج معارف قرآن و حدیث».

اساتید قرآن، مسابقات قرآن، قرآن، شورای عالی قرآن،

این استاد فقید قرائت قرآن، عضو هیئت علمی جامعه المصطفی العالمیه بود و به عنوان مدیر گروه علوم و فنون قرآن کریم به ارائه مباحث پژوهشی و آموزشی در زمینه های نقاشی، ضبط، نوشتن. ، تجوید و ترتیل، اوقاف و روش های حفظ و فراگیری قرآن. .

وی کتاب های مهمی را که درسی برای حوزه های علمیه داخلی و خارجی است، در زمینه علم تجوید، وقف و بدو، ترتیل و روان خوانی و ترتیل تألیف کرد. وی همچنین عضویت در مراکز مهم قرآنی کشور از جمله کمیته علمی پژوهشی شورای عالی قرآن، مرکز چاپ و نشر، شورای قرآن و عترت بود. حرم مطهر حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها و حوزه های علمیه.

یادش گرامی و راهش پر از برکت باد.

انتهای پیام/