فوتبال ایران به روز طلایی اش رسید؛ ۲۹ اردیبهشت دو قهرمانی در آسیا


طرفداری – تیم ملی فوتبال ایران در تاریخ خود تاکنون سه بار موفق به فتح جام ملت های آسیا شده که دو قهرمانی اول با فاصله ای چهار ساله، هر دو در یک روز اتفاق افتاده اند؛ در روز ۲۹ اردیبهشت

۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۷ – حسن حبیبی به همراه جام قهرمانی بر فراز دستان یارانش

در سال ۱۳۴۷ و روز بیست و نهم اردیبهشت ماه تیم ملی کشورمان موفق شد در ورزشگاه امجدیه با پیروزی برابر رژیم صهیونیستی جام قهرمانی را بالای سر ببرد. این دوره از بازی ها که به میزبانی ایران و در یک گروه پنج تیمی در تهران برگزار شد، نقطه شروع درخشش یک نسل طلایی از فوتبال ملی ایران در عرصه بین المللی بود. شاگردان محمود بیاتی که با گذشتن از سد تیم های هنگ کنگ، چین و برمه با ۶ امتیاز و تفاضل گل ۸+ پا به روز پایانی بازی ها گذاشته بودند باید برابر تیم قدرتمند رژیم صهیونیستی که فاتح دوره قبلی بازی ها بود قرار می گرفتند. در سوی مقابل رژیم صهیونیستی با دو برد و یک باخت و تفاضل گل ۷+ برای کسب عنوان قهرمانی به پیروزی در این بازی نیاز داشت.

میرزا حسن یکی از بازیکنان ذخیره جام آسیا، حسن حبیبی کاپیتان تیم خود را قلم دوش کرده به دور استادیوم گردانید. در آن شب از این صحنه ها بسیار بود چون همه بازیکنان برای سپاس از کاپیتان تیم خود این کار را کردند
کیهان ورزشی – ۱۳۴۷/۳/۴
۲۹ اردیبهشت ۱۳۴۷ – حسن حبیبی به همراه جام قهرمانی بر فراز دستان یارانش

ایران که تا دقیقه ۷۵ با یک گل از حریف عقب بود با ضربه بحث برانگیز همایون بهزادی به گل تساوی رسید تا دوازده دقیقه بعد در هفتاد و هشتمین دقیقه با شوت تماشایی پرویز قلیچ خانی بازی باخته را با برد عوض کند و جام قهرمانی را در خانه حفظ کند.

عکس تیمی قهرمانان

گل های ایران در برابر رژیم صهیونیستی در فینال جام ملت های آسیا ۱۹۶۸

این اتفاق چهار سال بعد باز هم در همین روز تکرار شد. ایران که مدافع عنوان قهرمانی بود به امید فتح دومین جام متوالی راهی بانکوک تایلند شد. تیم ملی کشورمان در این دوره در مرحله گروهی با دو پیروزی برابر عراق و تایلند میزبان راهی مرحله نیمه نهایی شد. در این مرحله هم با پیروزی ۲-۱ برابر کامبوج راهی دیدار پایانی شدیم. در آن سوی میدان تیم ملی کره جنوبی با سابقه دو بار قهرمانی در ادوار گذشته برای فتح سومین جام قهرمانی امید زیادی به شکست ایران داشت.

 

 

تیم ملی ایران پیش از دیدار نهایی جام ملت های آسیا با حریفان کره جنوبی که ایستاده اند از چپ به راست: آشتیانی، قلیچ خانی، کارگر جم، جباری، حلوایی، مظلومی، قراب، بهزادی، کلانی، حجازی و عرب ( کاپیتان )
تیم ملی ایران در دیدار نهایی در بانکوک

در بازی پایانی این تیم ایران بود که در دقیقه چهل و هشتم با ضربه علی جباری از حریف پیش افتاد اما با گلی که در دقیقه ۶۵ وارد دروازه حجازی شد کار به تساوی کشید. بازی در نود دقیقه با همین نتیجه به پایان رسید تا تکلیف قهرمانی بازی ها به صد بیست دقیقه کشیده شود. پرونده این بازی در دقیقه ۱۰۸ با ضربه تمام کننده حسین کلانی بسته شد. گل تماشایی کلانی ایران را برای دومین بار متوالی به مقام قهرمانی آسیا رساند تا روز ۲۹ اردیبهشت ۱۳۵۱ هم مانند ۲۹ اردیبهشت ماه ۱۳۴۷ در تقویم فوتبال کشورمان جاودانه شود.

این «لی وای تک» از رده قدیم معجزه گر دیگری است از تیم کره جنوبی. او در دیدار نهایی از اواخر نیمه دوم بخدمت گرفته شد. و با ورود خود قدرتی مضاعف به خط حمله کره بخشید. عکس اواخر نیمه دوم وقت اضافی را نشان می دهد زمانی را که تیم ایران در اندیشه حفظ پیروزی است و کره ایها خسته چون ما برای جبران خود را به هر دری میزنند. در این میان لی وای تک را هنگام عمل می بینید، حلوایی سینه خود را به توپ می کشد، مهدی مناجاتی تعقیب کننده است و قراب این جوان قلمی سربلند، هنوز هم می دود.
کیهان ورزشی – ۱۳۵۱/۳/۶
شادی آن گل: کلانی آخرین ذرات نیروی خود را به خدمت ساق های خود خواند و گل پیروزی ایران را در دقیقه سوم نیمه دوم وقت اضافی زد. اشک و خنده با هم در آمیخته است و اینان که به سوی او سرازیر شده اند صورت او را با اشک های شادی گرم می کنند. قراب در تردید است: گریه کند یا بخندد؟ ایرانپاک (۱۵) از کار تشکر فارغ شده، مناجاتی هنوز دست نوازش بر دوش کلانی دارد و این قلیچ خانی با روحی بزرگتر، بچه ها را برای آن دوازده دقیقه باقیمانده می خواند.
کیهان ورزشی – ۱۳۵۱/۳/۶
عکس یادگاری قهرمانان با جام
حالا دیگر همه چیز آرام گرفته. شادی پیروزی اندیشه های قبلی را برای مدتی که دوام آن هنوز معلوم نیست از یادها برده است. جام در دست عرب است و دیگران گردن آویزی از مدال به گردن دارند. این لحظه تاریخی پس از پیروزی ایران در پنجمین دوره جام ملت های آسیاست.
کیهان ورزشی – ۱۳۵۱/۳/۶